ថ្ងៃមួយស្រាប់តែកាន់សៀវភៅភាសាខ្មែរមកអានលេងក៏ប្រទះ នឹងកំនាព្យពីរវគ្គ គួរអោយចាប់អារម្មណ៍។ គេហៅបទនេះថា បទអក្សរលូនពាក្យ៧ ដែលមានខ្លឹមសារដូចតទៅ ៖ ចាស់ៗចូលចិត្តចេះចាត់ចែង ប្រឹងប្រែងប្រាយប្រាប់ប្រើប្រុសៗ ដាស់ដីដឹកដៀវដាក់ដាំដុះ បកបុសបបេះបោកបែនបា។ ស្រីៗស្រុកស្រែស្រុះស្រស់ស្រាយ កកេះកកាយកាន់កិច្ចការ តូចៗតាក់តែងតាមតាតា បូតបេះបោចបាបានបែនបុក។ (ដកស្រង់ពីសៀវភៅសិល្បៈតែងកំនាព្យ លោកពេជ្រទុំក្រវិល ឆ្នាំ១៩៨៨ ទំព័រ៥៣)
Archive for the ‘កំនាព្យ (Poem)’ Category
បទអក្សរលូន
Posted in កំនាព្យ (Poem) on March 4, 2010 | Leave a Comment »
នឹកស្រី
Posted in កំនាព្យ (Poem) on December 23, 2007 | 1 Comment »
តាំងពីចិត្ត គិតពីចង ប៉ងសេ្នហា លើជីវ៉ា ថ្លាជីវិត វមិត្រថ្លៃ នៅមិនស្ងៀម រៀមមិនស្ងាត់ បាត់អាល័យ ដូចស្រមៃ ថៃ្លស្រមោល បោលជិតប្រាណ។ តែងដោយ: “សុត្តន្ទប្រីជាឥន្រ្ទ”
កំនាព្យស្នេហា (បទកាកតិ)
Posted in កំនាព្យ (Poem) on December 23, 2007 | 6 Comments »
សូមថែ្លងវាចា ឋិតក្នុងអក្ខរា សេចក្តីខ្លីៗ តែសព្ទពិរោះ ដូចឈ្មោះនួនស្រី អានដោយបេតី ចង់ជួបភក្ត្រា។ តែកម្មអវិថី មិនប្រណីចិត្ត ដែលប៉ងប្រាថ្នា រង់ចាំជាយូរ តស៊ូខ្លោចផ្សា អោយរៀមទុក្ខា ឈឺផ្សារីងរៃ។ ណ្ហើយរង់ចាំ ថ្ងៃណាអស់កម្ម អ្នកនឹងមានន័យ ជីវិតដូចឈ្មោះ កិត្តិយសថ្លាថ្លៃ រស់ក្នុងអត្ថន័យ ភក្តីសេ្នហា។ នៅក្នុងវិរុទ្ធ សំដីថ្លាមុត ចង់ថ្លែងវាចា តែខ្លាចជីវិត ស្រស់ឥតមេត្តា អោយបងទុក្ខា ឈឺផ្សារីងរៃ។ ……………. អូនល្អអស្ចារ្យ គួរអោយបេតី សំរស់ល្អឆើត អូនកើតឆ្នាំអ្វី [...]









